Wat een leven, zo’n introductie…

Een paar weken geleden vond de introductie van onze nieuwe eerstejaars studenten plaats. Een van onze introgangers vertelt:

Op zondagmiddag 20 augustus meldden de introgangers zich bij het oranje kraampje van Nederlands. Sommigen waren stipt op tijd en anderen kwamen op de valreep nog binnen. Van verlegen stilzwijgen was absoluut geen sprake. Vanaf het eerste moment moesten we allitererende bijnamen verzinnen voor onszelf, persoonlijke feitjes op WC-papier schrijven en bij elkaar op schoot gaan zitten. Dat laatste leverde nogal wat hilartiteit op. Misschien herinneren sommigen zich nog Bezige Bas op de schoot van Naïeve Naomi…

Vanaf het eerste moment stonden onze lieve intro-ouders voor ons klaar om te kletsen, te feesten en spelletjes te spelen en soms ook om heel hard met en om ons(?) te lachen. De een was nét iets te fanatiek met balspelen, de ander met tequila drinken(?). Ach, ieder zo zijn ding. Ook de introkindjes hebben bijzondere kanten van zichzelf laten zien. Zoals stroopwafeletende recordbrekende Anke of de altijd bellende Bas, Fien die maar pannenkoeken bleef eten of Sofie die de hele avond, nacht en ochtend doorging met feesten en Big Macs uitdelen (oké, dat laatste is eigenlijk maar één keer gebeurd)..

Tot slot nog een paar absolute hoogtepunten die het vermelden meer dan waard zijn. Het originele Ik hou van Holland-spel, toen iedereen nog vol fanatisme en goede moed wilde winnen. De griezelige spooktocht (met speciale credits voor de doodenge Thérèse), die op het ene groepje net wat meer indruk achterliet dan op het andere… En natuurlijk PC Onthooft, waarbij Reinaert de Vos uiteindelijk werd ontmaskerd als de moordenaar van PC Hooft. Zijn motief was het herwinnen van het hart van Mariken van Nimwegen.

Al met al was het één dolle bedoening waar iedereen van genoten heeft. Samen kletsend, feestend en opdrachten vervullend de dagen volmaken: het is een leven op zich, zo’n intro.

Door: een introganger