Een afscheidsgroet van Klaar

Door Klaar Vernaillen

Eind augustus 2008: op mijn eerste werkdag als studieadviseur, tijdens de introductie, was ik met een usb-stick in de weer toen een collega binnen kwam lopen. Wat was ik vroeg als eerstejaars!

Ik was al een tijdje facultair voorlichter, kende verschillende medewerkers van Nederlands, maar deze collega nog niet. Daar stond ik dan, usb-stick in de hand, op het punt om eerstejaars te vertellen wat de opleiding inhoudt en wat te verwachten terwijl een docent me voor een nieuwe student aanzag. De moed zonk me in de schoenen.

Intussen zijn we ruim tien jaar verder en moet ik bekennen dat de moed me nog regelmatig in de schoenen is gezonken. Maar ook dat tien jaar studieadviseurschap me heel veel moois opgeleverd heeft.

Iets uitlichten zou tekort doen aan al die verhalen en momenten die ik vervolgens vergeet. Om toch maar een lijstje te maken, in willekeurige volgorde denk ik aan:

  • een student die aangaf iets met zijn stem te willen doen (en dat nu ook doet)
  • een nachtelijke danspartij met ouderejaars in Berlijn
  • met een groep studenten de koepel van de Sint Pieter bezoeken (terwijl dat niet in het programma stond)
  • voor vier studenten koken op een groot groen ei in het kader van de ragweek
  • voetballen met studenten en docenten, of alleen maar supporteren
  • memorabele kerstfeesten (al dan niet met een parodie op mij)
  • de groei zien van eerstejaars tot masterstudent, promovendus of docent
  • het ontdekken van de creativiteit van studenten

In die tien jaar heb ik veel geleerd, veel adviezen gegeven en kon ik mezelf ontelbaar keer horen zeggen: ‘Volg je hart’. Nu, na ruim tien jaar, volg ik ook dat advies.

Er kwam een mooie kans voorbij die ik niet kon laten gaan. Of zoals ik in mijn brief vermeldde: ‘Mijn hart maakte een sprongetje’. Ik mag aan de slag als projectmedewerker Lifelong Learning en zal daarin weer een boel nieuwe ervaringen op doen, nieuwe dingen leren en voor heel nieuwe uitdagingen komen te staan.

Zal ik met weemoed terugkijken naar het studieadviseurschap? Zeker! Zal ik het contact met de studenten missen? Zondermeer! Vind ik dit net zo spannend als ruim tien jaar gelden? Absoluut! Waarom doe ik het dan? Omdat ik niet stil wil zitten, mezelf wil blijven uitdagen en blijven ontwikkelen. Zie het als levenslang leren. In elke uitdaging zit tenslotte een leermoment.