De week van… Jolijn van Rossem

Jolijn van Rossem is bachelor student Nederlandse taal en cultuur. In dit blog doet ze verslag van colleges, bakkunsten, SVN-activiteiten en nog veel meer…

Maandag 28 september

Mijn maandag begint deze week te laat. Niet dat half negen nou zo verschrikkelijk laat is, maar als je wakker wordt in Heesch en je de maandagochtendspits nog moet trotseren richting Nijmegen, dan is dat toch allemaal niet zo handig. Van mijn ijverige plannen om ’s ochtends mijn opdracht voor de werkgroep Literatuurgeschiedenis nog af te maken komt dan ook niets.Jolijn fotoweekvan

Uiteindelijk beland ik, vooral door de hulp van mijn moeder, toch nog ruim op tijd in Nijmegen. Daar begin ik – zoals elke maandag – aan een zoektocht naar de zijingang van TVA 3, die zich voor mijn gevoel elke week op miraculeuze wijze weet te verplaatsen. Als ik de ingang eindelijk weer gevonden heb, is het tijd voor het college Tekstontwerp van Lettica Hustinx. Vandaag bespreken we onder andere de wondere wereld van de exemplars (korte voorbeeldgeschiedenissen die helpen om onschuldige lezers te overtuigen) en bekijken we ook de exemplars die wij zelf hebben geschreven. Als een heel arsenaal aan reclamefilmpjes en het voorbeeldverhaal over kapster Ramona de revue gepasseerd hebben is het tijd voor mijn volgende college: het hoorcollege Literatuurgeschiedenis dat deze week door Jeroen Dera gegeven wordt. Vandaag gaat het over naoorlogse literatuur en na het interessante college neem ik mezelf plechtig voor om De Avonden na 26 pogingen toch maar eens daadwerkelijk uit te gaan lezen.

Ik haast me naar de trein, want zoals elke maandag eet ik ook vanavond bij mijn ouders. Om zes uur moet ik namelijk bij scouting zijn, waar ik leiding ben van een groep meisjes tussen de twaalf en vijftien. Vandaag is een bijzondere dag, want ik ga voor het eerst helemaal alleen met de auto, nadat ik enkele weken geleden mijn rijbewijs gehaald heb. Hoewel het maar vijf minuten rijden is naar het scoutinggebouw, vind ik het toch spannend. Uiteindelijk weten de auto en ik heelhuids aan te komen (en iedereen die ik tegenkwam gelukkig ook). We doen wat actieve spellen met de kinderen en houden daarna nog een korte bespreking over het nieuwelingenweekend dat komend weekend plaats zal vinden. Als ik rond half tien weer naar huis wil rijden, kom ik erachter dat ik eigenlijk niet weet hoe de lampen van de auto aan moeten. Gelukkig wil medeleiding Laura me wel helpen, waardoor ik ook weer veilig thuis weet te komen.

Nu eist mijn verslapen van deze ochtend zijn tol: ik moet mijn opdracht Literatuurgeschiedenis nog afmaken. Ik probeer zo snel en goed mogelijk de opdracht te maken, want ik ben moe en wil graag op tijd gaan slapen. Uiteindelijk val ik rond elf uur moe maar voldaan in slaap.

Dinsdag 29 september

Op dinsdag word ik wederom wakker in het mooie Brabant, maar vandaag gelukkig wel op tijd. Op het station in Oss (een iets minder mooi deel van Brabant) kom ik Suus en Laura tegen, met wie ik samen leiding ben bij scouting. We gaan alle drie naar Nijmegen, dus tijdens de reis kunnen we gezellig wat kletsen. Aangekomen bij het Erasmusgebouw haast ik me naar de tweede verdieping voor de werkgroep Literatuurgeschiedenis van Anja de Feijter. Vol enthousiasme over Lucebert bespreekt zij anderhalf uur lang zijn gedicht ‘lente-suite voor lilith’. Na een korte pauze is het tijd voor het volgende werkcollege, Van Klank tot Woord. Anneke Neijt probeert ons zo goed en zo kwaad als het gaat wat bij te brengen over klanken en woorden en aanverwante zaken, maar eerlijk gezegd verslapt mijn aandacht vrij snel en verlies ik mezelf in het bewerken van een foto voor Aaricia, die vandaag jarig is.

Helaas is na deze twee werkgroepen mijn collegedag nog niet afgelopen, ook het core curriculum vak Intellectuele Geschiedenis van het Christendom staat op de planning.

Vandaag staat het college in teken van Bernward van Hildesheim en Franciscus van Assisi. Noor en ik blijken beide op vakantie geweest te zijn in de buurt Assisi, dus proberen we in de pauze te achterhalen welke kerken uit het overweldigende aanbod we precies bezocht hebben. Uiteindelijk lukt ons dit, maar onze enthousiaste uitroepen als we de kerk (wanneer het college al lang en breed weer begonnen is) dan toch gevonden hebben komt ons vooral te staan op boze blikken van de eveneens aanwezige niet-Neerlandici. Om dit te compenseren probeer ik de rest van het college zo goed mogelijk op te letten en vooral geen geluid te produceren. Iets na half zeven zit de dag er eindelijk op en kan ik naar huis. Ik ga snel langs mijn kamer en fiets dan naar vriend Stef (overigens niet Stef van Nederlands), met wie ik afgesproken heb om samen te eten.

Als ik om kwart over zeven eindelijk bij Stef aan kom, heeft hij gelukkig al boodschappen gedaan en zelfs al een begin gemaakt met koken. Deels omdat het anders wel erg laat werd, maar misschien nog wel meer omdat hij weet hoe irritant ik word als ik honger heb. Het is mooie avond, dus besluiten we om na het eten nog een rondje door de stad te lopen en een ijsje te gaan eten. Als ik mijn bolletje snickersijs (aanrader!) weer op heb, kijken we samen nog de film The Grand Budapest Hotel (ook al een aanrader).

 

Woensdag 30 september

Goede vriendin en huisgenootje Jip heeft me overgehaald om ’s ochtends met haar mee te gaan zwemmen. Om negen uur. Op het moment van afspreken leek het me nog een goed en gezond plan, maar als ik om half acht opsta vraag ik me toch echt af waarom ik hiermee ingestemd heb op mijn vrije dag. Ik staar een half uur apathisch naar mijn ontbijt, maar weet me uiteindelijk toch in mijn bikini te hijsen en naar mijn fiets te slepen. Na de moeizame tocht heuvelopwaarts naar het Erica Terpstra sportfondsenbad, voel ik me toch wel heel voldaan als ik het water in plons. Daar begint een slalomtocht langs kletsende huisvrouwen die het zwembad zien als dé plek om de verjaardag van buurvrouw Hennie te bespreken, razendsnelle badmutsen die duidelijk geen last hebben van het feit dat het pas negen uur is en een paar verdwaasde bejaarden. Om tien uur ben ik weer thuis en heb ik vooral zin om me na dit gezonde gesport vol te proppen met chips en een serie te kijken, maar helaas, de plicht roept. Razendsnel schrijf ik mijn memo psycholinguïstiek, om daarna boodschappen te gaan doen. Mijn rondje door de supermarkt vertoont verbazingwekkend veel overeenkomsten met mijn baantjes in het zwembad, maar uiteindelijk weet ik toch thuis te komen met alles wat ik nodig heb. Na een snelle tosti is het tijd om naar de uni te gaan, niet voor college, maar voor een gesprek met meneer Haeseryn over het SVN Kerstfeest. Als kersvers activiteitencommissielid mag ook ik hierbij aanwezig zijn. Van de bespreking krijg ik meteen zin in het Kerstfeest, waar ik helaas toch nog wel even op zal moeten wachten.Jolijn pannenkoek

Mijn eetplannen van vanavond werden last-minute gecanceld, dus app ik zuslief Joyce of ze in het kader van Nationale broer- en zusdag samen pannenkoeken wil eten. Dat wil ze wel, dus sta ik ’s avonds aan haar deur, die zich gelukkig maar enkele meters van de mijne bevindt. Samen met haar vriend eten we gezellig pannenkoeken, waarna ik weer terug naar mijn kamer ga om toch nog wat nuttige (studiegerelateerde) dingen te doen.

Donderdag 1 oktober

Nadat een van de fietscoaches me geïnstrueerd heeft over waar ik mijn fiets mag neerzetten – ik blijf het wonderlijk vinden dat je als student wel geacht wordt keuzes te kunnen maken die invloed hebben op het verdere verloop van je leven, maar schijnbaar niet in staat bent om zelf te bepalen waar je je fiets neer wilt zetten – ren ik bijna het collegezalencomplex in. Om onverklaarbare redenen lukt het me nooit zo goed om op donderdag op tijd te komen bij het hoorcollege Van Klank tot Woord, terwijl het toch echt pas om kwart voor elf begint. Na dit verhelderende college is het ’s middags tijd voor Van Adam tot Zeus, waar het (toevallig of misschien afgesproken?) ook al over Lilith gaat, ditmaal in de vorm van het gelijknamige verhalende gedicht van Marcellus Emants.

Verder gaat mijn aandacht vandaag uit naar de parkiet die Aaricia voor haar verjaardag gekregen heeft, want dit beestje is op zoek naar een naam. Na een uitgebreide enquête blijkt ‘Lucebert, afgekort Bert’ de populairste naam voor haar vogel, maar uiteindelijk krijgt de parkiet de naam Pjotr. Eeuwig zonde.

Normaal is donderdag mijn vaste aquabomavond, maar vanavond staat er iets (nog) leukers op de planning: namelijk de Casinoborrel van SVN! Als ik dus weer thuis ben flans ik daarom snel een outfit in elkaar; een halve rol tape en een stok kaarten verder ben ik in het bezit van een unieke speelkaartenriem. Bepakt en bezakt stap ik ’s avonds op de fiets richting café Tout, waar ik de roulettetafel zal bemannen. Met de activiteitencommissie stallen we de prijzen uit en zetten we alle spelletjes klaar voor Neerlandici die een gokje durven de komen wagen. Ondanks de wat tegenvallende opkomst (shame on you afwezige SVN’ers) wordt het erg gezellig. De stickers die we gekocht hebben om op degenen te plakken die een spelletje winnen, blijken aan het eind van de avond toch wel erg populair en binnen de kortste keren zijn zowel Tout als de aanwezige Neerlandici van onder tot boven beplakt met Dora en Thomas de Trein. Na de borrel is het tijd voor een kroket, dus eindig ik met Marieke, Vincent, Jordi, Aaricia en Lex in de naast Tout gelegen friettent. Mijn kroket is helaas half zwart en half wit, maar hé, dat mag de pret niet drukken.

 Jolijn taart1

Vrijdag 2 oktober

Veel te vroeg blèrt de wekker mij wakker. Eigenlijk wil ik me het liefst nog een keer omdraaien, maar mijn zus Joyce wordt vandaag vijfentwintig en die mijlpaal mag ik natuurlijk niet missen. Daardoor moet ik helaas het hoorcollege Psycholinguïstiek wel missen. Op het station vind ik nog een verdwaalde My Little Pony-sticker van de vorige avond op mijn sjaal, waarmee ik dus kennelijk al een uur rondloop. Bij mijn ouders aangekomen word ik meteen aan het werk gezet: er moet taart gebakken worden. Stress alom, want Joyce wil geen simpele appeltaart, maar allerlei exotische meerlagige bakwerken. Zelf is ze al vanaf woensdag bezig met bakken, maar alsnog sta ik nog tot aan mijn ellebogen in het glazuur wanneer het bezoek binnenkomt. Gelukkig wil iedereen best nog een kwartiertje wachten op een stuk taart en kunnen we alles dus nog even rustig afmaken. Als bijna iedereen weg is, ga ik snel mijn tas inpakken, het is namelijk tijd voor het nieuwelingenweekend van mijn scoutinggroep.

Bij het scoutinggebouw eet ik snel een maaltijdsalade, waarna ik aan de slag moet. Op nieuwelingenweekend leren de nieuwe kinderen van mijn groep (de Gidsen) en de jongensgroep (de Scouts) in dezelfde leeftijdscategorie namelijk alle scoutingskills. Vanavond staat tenten opzetten op de planning, de kinderen pakken het gelukkig snel op, waardoor er nog genoeg tijd over blijft voor een gezellig kampvuurtje. Als de kinderen hun tent in gedoken zijn, verplaatsen we met de stafleden naar binnen om onder het genot van een drankje de volgende dag vast te bespreken. Wanneer ik om vier uur eindelijk mijn bed (lees: een bank met een slaapzak erop) in rol, val ik binnen no-time in slaap.

Jolijn taart2

Zaterdag 3 oktober

‘Waar ben ik?’ en ‘Waarom is het hier zo donker?’, zijn de eerste gedachtes die deze ochtend in me opkomen. Na enkele minuten besef ik dat ik me in de Elleboog (scoutinggebouw) bevind op een bank en dat het zo donker is omdat ik mijn slaapzak over mijn hoofd getrokken heb. Na een hectische opsta- en ontbijtsessie is het tijd voor de kinderen om te leren pionieren, onder non-scouts ook wel bekend als ‘knoopjes leggen’. Platte knoop, diagonale kruissjorring, mastworp, het komt allemaal voorbij in de uitleg die volgt. Wanneer deze geweest is mogen onze scouts en gidsen in groepjes zelf een keuken bouwen, waar natuurlijk ook in gekookt moet worden. Levenswijsheid van de dag: ga nooit met vijftien puberende kinderen naar de supermarkt. Na waarschijnlijk het meest stressvolle uur van mijn week hebben alle groepjes een evenwichtige maaltijd gevonden binnen het budget, ben ik aan de kassa alweer aangezien voor een van de kinderen (Caissière op typische Child Directed Speech toon (zoals je merkt ben ik een week later wel bij Psycholinguïstiek geweest): ‘ooooh wat leuk, mag jij helemaal zelf koken vanavond?’) en kunnen we eindelijk terug lopen naar het scoutinggebouw. ’s Avonds eet ik een lekkere Mexicaanse ovenschotel, waarna ik mijn spullen pak en naar huis fiets. Het nieuwelingenweekend is nog niet afgelopen, maar omdat ik al andere plannen gemaakt had en we toch voldoende stafleden hebben, ga ik maar de helft van het weekend mee.

Vanavond is namelijk de verjaardag van Jip, waarvoor ik me helemaal naar het verre Veghel moet begeven. Alweer een vuurdoop in de auto, dit is namelijk de eerste keer dat ik het veilige Heesch zal gaan verlaten sinds ik mijn rijbewijs heb. Mijn ouders vertrouwen het nog niet helemaal (begrijpelijk) en mijn vader rijdt dus toch maar even mee. Het feestje is gezellig, we kijken een stuk van mijn Laatste Lesdagshow terug en ik verbaas me erover hoe iets dat pas een jaar geleden is zo ver weg kan voelen. Vol nostalgische gevoelens over mijn middelbare school val ik dan ook in slaap.

 

Zondag 4 oktober

Alweer gaat de wekker vroeg, maar alweer voor een leuk doel. Vandaag ga ik met Joyce naar de IJ-hallen, in hun eigen woorden ‘de grootste vlooienmarkt van Europa’. Eens in de zoveel maanden gaan mijn zus en ik hier samen naartoe, op zoek naar goede vintage (of voor de echte taalpuristen onder ons: tweedehands) vondsten. Vandaag valt het aanbod ons tegen, dus we besluiten het pondje naar het centrum van Amsterdam te nemen. Na een kwartier op het pondje, waar mijn lichaam overigens op reageert alsof ik zes dagen op een vlot op de oceaan gedobberd heb, komen we aan in het overvolle centrum. We zijn het eigenlijk meteen weer beu, duiken dus even een boekhandel in en nemen dan het pondje terug. In de auto probeer ik wat van de slaap die ik deze week zo gemist heb in te halen.

’s Avonds gaan we met het hele gezin gezellig steengrillen, een beetje nog voor de verjaardag van Joyce en een beetje omdat mijn ouders de volgende dag op vakantie zullen gaan. Na een razendspannende aflevering Heel Holland Bakt duik ik vandaag vroeg mijn bed in.