Leering ende vermaeck in een Iberische hoofdstad

Door Nadine de Rue

Portugal. Het enige West-Europese land dat ik op mijn wereldkraskaart nog niet open had kunnen krassen. Dit was mij een doorn in het oog. En daar ontving ik plots een e-mail met de vraag wie er als begeleider met onze studenten mee wilde gaan op studiereis naar Lissabon! Paul Hulsenboom was vorig jaar ook al mee geweest op studiereis en hij wist mij te overtuigen dit jaar samen met hem mee te gaan. Daar was uiteraard niet veel voor nodig. En dus vlogen Paul en ik op zaterdagavond 28 april naar Lissabon.

Wij werden daar hartelijk ontvangen door Marieke en Remi, die voor het in elkaar zetten van een speurtocht al eerder naar Lissabon waren afgereisd dan de rest van de studenten. Hun draaiboek voor de komende dagen was tot in detail uitgewerkt en liet voor ons geen twijfel mogelijk: bij deze SVN-ers waren de studenten in goede handen.

Zoals nu eenmaal onvermijdelijk is wanneer je op reis bent, lopen dingen anders dan verwacht – ongeacht hoezeer je je van tevoren hebt voorbereid. Zo begon de eerste activiteit al spannend met een zoektocht naar een bushalte die vandaag wél in gebruik was en raakten we in het zicht van de haven – vlak voor het Museu Nacional de Arte Antiga – allen geheel doorweekt door een verrassende hoosbui. Er was voor onze groep een uitstekende en educatieve rondleiding georganiseerd die speciaal voor ons ging over de relatie tussen de Hollandse/Vlaamse schilderkunst enerzijds en de Portugese schilderkunst anderzijds, te beginnen in de 15e eeuw. Met trots kon ik vaststellen dat onze studenten Nederlandse Taal en Cultuur goed hun weg weten te vinden in de schilderkunst.

Rondleiding Museu Nacional de Arte Antiga

Op de trappen van het museum konden we onze natte jassen weer aantrekken en starten met de speurtocht. In kleine groepjes doorkruisten we de stad langs triomfbogen en de oudste boekwinkel van het land. Straten die naar auteurs vernoemd zijn, straatartiesten die ballet dansen en ruïnes die herinneren aan de grote aardbeving in 1755. Of het reglement het toestaat is niet van tevoren toegelicht, dus biedt mijn analoge bron (een heuse reisgids) zo nu en dan de oplossing voor het beantwoorden van de speurtochtvragen.

De straatjes zijn smal en de stad is geaccidenteerd, dus onze beenspieren worden getraind. We sporten wat af deze hele week! ’s Middags bekijken we de kathedraal en we wagen een poging het kasteel te bezoeken. De rij wachtenden voor ons loopt verder dan het blote oog kan zien door verschillende straten, ondanks de naderende sluitingstijd, dus kiezen de studenten – en wij – bij nader inzien liever voor een ijsje. Onze leerzame dag zet zich voort in het Museu Nacional de História Natural e da Ciência, dat gelukkig lang genoeg open is. Na natuurstenen en kristallen hebben we een vergeefse zoektocht naar walvissen en dinosauriërs en ook de zaal die de ‘kurkzaal’ genoemd wordt, is niet wat we ervan hadden verwacht, maar de wassen modellen van akelige seksueel overdraagbare ziektes zorgen voor veel ophef, de natuurkundeproefjes worden enthousiast uitgeprobeerd en oercontinent Pangea blijkt op haar fans te kunnen rekenen. Diorama’s, fossielen en dierenskeletjes worden nauw bestudeerd, met als een van de hoogtepunten een prachtig schildpadskeletje.

schildpadskeletje

Mijn benen doen pijn en zoals het ons docenten betaamt hebben Paul en ik behoefte aan rust, maar onze luiheid in het zoeken van de weg maakt dat we toch graag bij een groepje studenten aansluiten dat lijkt te weten waar ze heen gaan – op zoek naar een voedzame avondmaaltijd. Niets blijkt echter minder waar en een bus brengt ons God weet waarheen en we stappen op goed geluk uit. Met z’n achten strijken we neer in een Iranees restaurant. Het eten smaakt ons goed en het zitten laat mijn beentjes weer op krachten komen. Dat komt mooi uit, want vanavond is de kroegentocht! En dan wordt er natuurlijk gedanst!

De eerste kroeg is eigenlijk te klein voor onze grote groep en de dame achter de bar kan onze bestellingen niet bijbenen. De organisatie stuurt een paar verkenners eropuit om een goede volgende locatie te vinden. Een succesvolle missie. De tweede is daarmee meteen de laatste kroeg van de avond. Gezellige muziek, mensen met aparte dance moves en outfits, een flitsende dansvloer en vlot barpersoneel bieden alles wat we nodig hebben. Paul is onder de indruk van mijn kennis van de teksten van de hedendaagse liedjes – al heb ik zelf geen idee waar ik die kennis heb opgedaan. Met al die educatieve dagen voor de boeg maken wij het niet al te laat. De afstanden in Lissabon zijn niet groot, dus met een taxi zijn we zo terug bij ons hotel.

De studenten hebben ware discipline – al is niet iedereen helemaal op tijd in de ochtend. Ondanks onvermijdelijke gevolgen van de prachtavond die zij gisteren langer dan wij hebben voortgezet, is men klaar om vandaag ook de speurtocht voort te zetten (die gisteren niet helemaal afgemaakt is) – en dat niet alleen. Ook de wetenschappelijke opdracht staat op het programma!

De speurtocht voert ons langs een prachtig klooster met fontein en een monument voor Portugese ontdekkingsreizigers dat trouwens talloze keren figureert in de beelden van het Eurovision Songfestival die in Nederland op televisie te zien zijn geweest. We eindigen onze eigen ontdekkingstocht bij de Torre de Belém (zie groepsfoto). “Leering ende vermaeck in een Iberische hoofdstad” verder lezen

Maak kennis met… Marieke van Egeraat

Mijn naam is Marieke van Egeraat (1992). Vanaf het begin van 2018 ben ik verbonden aan de afdeling Nederlands als promovenda in het nieuwe project van Lotte Jensen over natuurrampen en identiteitsvorming. Ik concentreer mij binnen dit project op de vijftiende en zestiende eeuw. Dat is nog helemaal nieuw voor mij, aangezien ik eigenlijk altijd geïnteresseerd ben geweest in de zeventiende eeuw. Maar na een maandje lezen en bronnen verzamelen kan ik al wel stellen dat ook de eeuwen daaraan voorafgaand het bestuderen waard zijn.

Ik ben oorspronkelijk geen Neerlandica. Ik heb namelijk Geschiedenis gestudeerd aan de Radboud Universiteit en heb daarna hier de Research Master Historical Studies gedaan. Maar, vrees niet, ik heb toch al enige geschiedenis met deze afdeling. Zo heb ik de minor Nederlandse letterkunde gedaan, waardoor ook ik goede herinneringen heb aan een zingende Johan Oosterman bij het eerstejaarscollege over liedcultuur in de Middeleeuwen. Ik ben zelfs een tijdje lid geweest van de SVN. Toen ik in het collegejaar 2014-2015 bestuurswerk deed bij de studievereniging van Geschiedenis (GSV Excalibur) raakte ik goed bevriend met de dames van het SVN-bestuur. Zij wisten mij zelfs over te halen “Maak kennis met… Marieke van Egeraat” verder lezen

Wat een leven, zo’n introductie…

Een paar weken geleden vond de introductie van onze nieuwe eerstejaars studenten plaats. Een van onze introgangers vertelt:

Op zondagmiddag 20 augustus meldden de introgangers zich bij het oranje kraampje van Nederlands. Sommigen waren stipt op tijd en anderen kwamen op de valreep nog binnen. Van verlegen stilzwijgen was absoluut geen sprake. Vanaf het eerste moment moesten we allitererende bijnamen verzinnen voor onszelf, persoonlijke feitjes op WC-papier schrijven en bij elkaar op schoot gaan zitten. Dat laatste leverde nogal wat hilartiteit op. Misschien herinneren sommigen zich nog Bezige Bas op de schoot van Naïeve Naomi…

Vanaf het eerste moment stonden onze lieve intro-ouders voor ons klaar om te kletsen, te feesten en spelletjes te spelen en soms ook om heel hard met en om ons(?) te lachen. De een was nét iets te fanatiek met balspelen, de ander met tequila drinken(?). Ach, ieder zo zijn ding. Ook de introkindjes hebben bijzondere kanten van zichzelf laten zien. Zoals stroopwafeletende recordbrekende Anke of de altijd bellende Bas, Fien die maar pannenkoeken bleef eten of Sofie die de hele avond, nacht en ochtend doorging met feesten en Big Macs uitdelen (oké, dat laatste is eigenlijk maar één keer gebeurd)..

Tot slot nog een paar absolute hoogtepunten die het vermelden meer dan waard zijn. Het originele Ik hou van Holland-spel, toen iedereen nog vol fanatisme en goede moed wilde winnen. De griezelige spooktocht (met speciale credits voor de doodenge Thérèse), die op het ene groepje net wat meer indruk achterliet dan op het andere… En natuurlijk PC Onthooft, waarbij Reinaert de Vos uiteindelijk werd ontmaskerd als de moordenaar van PC Hooft. Zijn motief was het herwinnen van het hart van Mariken van Nimwegen.

Al met al was het één dolle bedoening waar iedereen van genoten heeft. Samen kletsend, feestend en opdrachten vervullend de dagen volmaken: het is een leven op zich, zo’n intro.

Door: een introganger

Studiereis 2017: Edinburgh

Onze collega’s Alan Moss, Paul Hulsenboom en Lieke Verheijen vergezelden onze studenten afgelopen studiereis naar Edinburgh.

v.l.n.r. Alan Moss, Lieke Verheijen en Paul Hulsenboom op Greyfriars Kirkyard

 Alan Moss

De cirkel is rond. In 2009 ging ik als eerstejaars Nederlands op studiereis naar Schotland, dit jaar mocht ik mee als begeleider. ‘Begeleiding’ was overigens bar weinig nodig. Dankzij de goede zorgen en organisatie van de SVN liep de reis naar Schotland op rolletjes. Edinburgh klinkt voor het thuisfront misschien als een vreemde reisbestemming voor een studiereis van de afdeling Nederlandse taal en cultuur, maar wie die stad kent, weet dat je op iedere straathoek wel een monument, geboortehuis of favoriete pub van een beroemde Schotse schrijver aantreft. UNESCO gaf het niet voor niets de eretitel City of Literature. Hoewel ik de literaire speurtocht en de verschillende museabezoekjes erg interessant vond, was het als begeleider misschien wel het leukste om de studenten in een losse, informele sfeer te leren kennen. De kroegentocht was daar absoluut de beste gelegenheid voor. Ook dat hoort immers bij Edinburghs cultuur: whisky is niet voor niets het beroemdste en populairste Schotse exportproduct. Om de avond maar keurig even samen te vatten: het was erg gezellig. Het was alleen niet erg handig om de ochtend na die zware kroegentocht een bezoek aan de camera obscura en het museum van optische illusies in te plannen. Toch nog een puntje van kritiek.

Paul Hulsenboom

Edinburgh: stad van zandsteen, van literatuur, van geesten en verhalen! Stad ook van doedelzakken, van tweed en whisky en, voor de SVN, van felle concurrentie. Ter lering en vermaak had de reiscommissie tot tweemaal toe een competitie voorbereid, waarbij de intellectuele en creatieve vermogens van zowel studenten als begeleiders tot het uiterste op de proef werden gesteld. De eerste dag begon meteen met een uitdagende speurtocht, d.w.z. een wandeltocht-met-vragen-en-opdrachten door de stad, die de commissie op prijzenswaardige wijze in elkaar had gedraaid. En dus beantwoordden de groepjes studenten (met her en der een begeleider) allerhande vragen over monumenten, standbeelden en wat dies meer zij en maakten ze de gekste foto’s, terwijl ze zowat de hele oude stad doorkruisten. Over met je neus in de boter die leerzame lol heet vallen gesproken. Minder leerzaam, maar des te lolliger, was de zogenaamde Crazy 88, waarbij tijdens de kroegentocht onder meer polonaises moesten worden gelopen, vreemdelingen moesten worden gekust en op de bar moest worden gedanst. Alle lof ook hier voor de organisatie, maar tevens voor de studenten, die er ondanks alle gekkigheid voor zorgden dat de kroeg in kwestie bijzonder blij was met onze aanwezigheid – temeer daar de meesten van ons later op de avond weer terugkwamen voor nog meer lol.

Lieke Verheijen

Sinds de aankondiging van de Brexit stond Edinburgh prominent op mijn stedentripverlanglijstje. Associaties die ik met Schotland had vóór de studiereis: haggis, whisky en doedelzakken. Edinburgh stelde op deze drie punten niet teleur: we werden geconfronteerd met haggisburgers en dito pizza, een uitgebreide whiskyproeverij en een straatartiest wiens traditionele blaasmuziek niet te ontwijken was in de historische stad. Maar naast deze clichés bezorgde Edinburgh ook verrassingen. Qua eten genoot ik van heerlijke hamburgers (zonder ingewanden), culinaire doch zeer betaalbare hoogstandjes bij Jamies' Italian (jazeker, van de bekende Britse tv-chef) en verrukkelijk gebak bij The Elephant House (waar mevrouw Rowling haar eerste bestseller schreef). Qua drank bleken de Schotten tevens meer variatie te bieden, getuige de cocktails, biertjes en shotjes die mijn reisgenoten ’s avonds nuttigden. En qua muzikale omlijsting zal de Braziliaanse bar met Spaanstalige muziek me positief bijblijven. Edinburgh was genieten geblazen, zowel cultureel als wat betreft natuur, met talloze topmusea en twee heuvels die een prachtig uitzicht over de stad boden. Natuurlijk mocht bij een studiereis het educatieve element niet ontbreken: het gastcollege op Edinburgh University was gelukkig geen saai ‘moetje’, maar een interessant verhaal over de Schotse taal. Wat ik heb overgehouden aan de studiereis: veel souvenirtjes (o.a. Scotland the Text: You Can Take My Phone, But You'll Never Take My Freedom! – a Hilarious History Book), veel vakantiekiekjes (waaronder de nodige selfies), veel fijne herinneringen (met gezellige jongelui die ik nog niet/nauwelijks kende)... en weer een land onthuld op m’n Europese kraskaart.
groepsfoto studenten en medewerkers studiereis 2017 in Edinburgh

 

Studenten maken vlog over studie Nederlandse Taal en Cultuur in Nijmegen

Studenten  publiceerden via de facebookpagina van de SVN (Studievereniging voor Neerlandici) een vlog over waarom de studie Nederlandse Taal en Cultuur iets voor jou is. Bekijk hun video hieronder!

De tijd om je aan te melden voor een studie begint te dringen. Zit jij in zes vwo, heb je er al een studie opzitten of ben je begonnen aan een studie die toch echt niks voor jou is? Deze twee studenten Nederlandse Taal en Cultuur geven jou via een vlog vijf redenen waarom hun studie echt iets voor jou is!

Oh en natuurlijk, check deze links:
http://www.ru.nl/nederlands
http://www.ru.nl/opleidingen/bachelor/nederlandse-taal/
http://www.facebook.com/Afdeling-Nederlands-Radboud-Univer…/
www.svnnijmegen.nl
www.facebook.com/svnnijmegen
www.instagram.com/svnnijmegen

 

Heb je nog vragen of wil je graag een dagje meelopen? Mail dan naar nederlands@ru.nl.

Door: SVN

Dynamiek op de literaire avond van de SVN: muziek, boeken en taal verenigd

Op donderdag 13 april is het zover: dan zal de jaarlijkse literaire avond, georganiseerd door de SVN, weer plaatsvinden. De letterkundecommissie van de studievereniging voor neerlandici heeft haar uiterste best gedaan om er na de succesvolle voorgaande jaren weer een leuke editie van te maken. En dat belooft het zeker te worden!

De eerste spreker is niemand minder dan Yves Petry. En wie kent hem niet? Iedereen die de cursus over recente Vlaamse boeken bij de ons allen welbekende Jos Muijres heeft gevolgd, “Dynamiek op de literaire avond van de SVN: muziek, boeken en taal verenigd” verder lezen

De SVN is jarig!

Het is een heugelijk jaar voor de studievereniging van de opleiding Nederlandse Taal en Cultuur. De SVN viert namelijk haar zevende lustrum en bestaat 35 jaar.

FB_IMG_1486546096409-1Om dit te vieren zijn er door de lustrumcommissie al twee activiteiten georganiseerd. Op de verjaardag van de vereniging (26 januari) waren de leden uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje. Eerst werd er samen gegeten bij De Dromaai om vervolgens in TouT een zeer spannende pubquiz te spelen en daarna het stadsleven van Nijmegen onveilig te maken met een kroegentocht. Zo ging iedereen, zoals het op een verjaardagsfeestje hoort, met een volle maag na een zeer gezellig feestje weer naar huis. “De SVN is jarig!” verder lezen

Fancy Fair SVN 10 november

Op donderdag 10 november slaan de leden van de SVN opnieuw de handen ineen om geld in te zamelen voor het goede doel. Dit jaar wordt er geld opgehaald voor het Armoedefonds, een stichting die allerlei activiteiten organiseert voor kinderen die in Nederland onder de armoedegrens leven.

De Fancy Fair is van 16.00-18.30 op de zesde verdieping van het Erasmusgebouw.

Mocht je nog iets in de aanbieding hebben (bijvoorbeeld lekkere baksels of een leuke workshop), meld je dan bij svn@student.ru.nl.

logo_armoedefonds

Als begeleider met de SVN naar Rome… lezingen, werkbezoeken, pizza’s en quiz

Begin mei vond de jaarlijkse studiereis van de Studievereniging voor Neerlandici (SVN) plaats. Dit jaar ging de reis naar Rome! Klaar Vernaillen en Sophie Reinders gingen mee namens de afdeling Nederlands. Hieronder doet Klaar verslag van haar ervaringen als begeleider.

groepsfoto romereis

Zondagavond 1 mei: een redelijk ongezellig terras bij station Termini in Rome, een drankje in de hand, twee truien aan tegen de kou. De start van deze studiereis begint toch iets anders dan ik me voorgesteld had. Het terras en het drankje waren er wel bij, maar onder een lekker temperatuurtje versta ik toch iets anders. Maar de zon lijkt door te breken (als dat om 22.00 uur kan) op het moment dat een groep hoorbaar dichterbij kwam. 27 kletsende studenten Nederlands waar we vijf dagen lang mee op zullen trekken. Ik kreeg er meteen zin in.

De studiereiscommissie van de SVN heeft een mooi programma samengesteld. Het heeft flink wat inhoud, maar ook tijd voor ontspanning. “Als begeleider met de SVN naar Rome… lezingen, werkbezoeken, pizza’s en quiz” verder lezen

Herman Koch en Griet op de Beeck te gast bij SVN

Op donderdag 14 april 2016 zal vanaf 20:00 uur (inloop 19:30 uur) de literaire avond van de SVN plaatsvinden in café Trianon (Berg en Dalseweg 33, Nijmegen) en die wil je beslist niet missen!

De literaire avondcommissie heeft zich dit jaar weer hard ingezet om er weer een succes van te maken.  Dit jaar mogen we dan ook met veel genoegen niemand minder dan Herman Koch en Griet op de Beeck verwelkomen. “Herman Koch en Griet op de Beeck te gast bij SVN” verder lezen