Brons op het NK Judo

Ik ben Sabine Wolsink (20), derdejaars bachelorstudent Nederlandse taal & cultuur. Naast mijn studie doe ik aan judo. Na afgelopen februari Nederlands kampioen bij de junioren te zijn geworden, behaalde ik zondag 1 oktober voor het tweede jaar op rij de 3e plaats op het NK Judo (het NK senioren)! Graag vertel ik hoe ik deze dag en de weg ernaartoe beleefd heb.

De voorbereiding voor dit toernooi begon al lang voordat ik weer in de collegebanken werd verwacht. Bij mijn club, Budosport Shizentai in Wehl, was ik begin augustus na een aantal weken geen judotrainingen weer op de mat te vinden, waar het branden van mijn voeten en mijn kapotte knokkels door het vastpakken van het judopak van mijn trainingsmaatje me direct deed confronteren met de eeltafname op de desbetreffende lichaamsdelen door een periode van rust. Na hier overeen te zijn gekomen, werkte ik in eerste instantie toe naar het kwalificatietoernooi voor het NK op 9 september. De beste acht zouden geplaatst worden. Op vrijdagmiddag hoorde ik echter dat ik de volgende dag de mat niet op hoefde: er had zich iemand afgemeld, waardoor er maar acht deelnemers waren en ik dus direct geplaatst was. Voor sommigen wellicht een vreugd, voor mij vooral jammer. Natuurlijk ben je blij dat je geplaatst bent, maar het is ook fijn om voor zo`n NK nog even een wedstrijd te draaien om te kijken waar je staat. Ook had ik hierdoor geen invloed op de loting: word je namelijk 1e op het kwalificatietoernooi, zoals ik vorig jaar werd, dan heb je ook een gunstigere loting op het NK. Maar goed, geen kwalificatietoernooi, dus op naar het volgende: het NK Judo over drie weken. “Brons op het NK Judo” verder lezen

Dag van de Leraar: onderwijshelden

Vandaag werden zes collega’s aangemerkt als “onderwijsheld”, in het kader van de Dag van de Leraar 2017. Studenten konden via de campagne “Helden gezocht” een docent voordragen die hen uitzonderlijk geïnspireerd had en daarbij een persoonlijke boodschap achterlaten. Van onze afdeling werden Susanne Brouwer, Jeroen Dera, Lettica Hustinx, Hans Kienhorst (niet op de foto), Jos Muijres en Rob van de Schoor (niet op de foto) onderscheiden.

v.l.n.r. Susanne Brouwer, Jos Muijres, Lettica Hustinx & Jeroen Dera

Internationaal studentencongres taal een communicatie

Dit jaar organiseert een aantal van de ReMa studenten Language and Communication het internationale twee-jaarlijks StuTS congres (Studentische Tagung Sprachwissenschaft/Student conference for Linguistics).

Studenten die graag willen presenteren over bijvoorbeeld hun BA of MA afstudeeronderzoek op het gebied van taal en communicatie (in de meest brede zin) zijn hiervoor van harte uitgenodigd. Zowel mondelinge als posterpresentaties zijn mogelijk en presenteren mag in elke taal. Het is mogelijk om alleen deel te nemen en gebruik te maken van de gelegenheid om ideeën uit te wisselen over het vakgebied met internationale studenten.

Ook de interessante line-up aan keynote speakers zou ook een reden kunnen zijn om mee te doen. Simon Fisher, Leonie Cornips, Antal van den Bosch, Aslı Özyürek en Helen de Hoop zullen een kijkje geven in hun onderzoek.

De conferentie vindt plaats van 23 tot en met 26 november 2017. Abstracts voor presentaties moeten vóór 22 oktober ingediend zijn in het Engels, Duits, Nederlands, Spaans Frans Italiaans, Portugees of Nederlands. Registratie voor de conferentie sluit op 8 november. Deelname voor 1 dag is 15 euro (zonder accomodatie; deelname aan de hele conferentie kost 30 euro (zonder accomodatie).

Voor meer informatie, klik hier.

Wat een leven, zo’n introductie…

Een paar weken geleden vond de introductie van onze nieuwe eerstejaars studenten plaats. Een van onze introgangers vertelt:

Op zondagmiddag 20 augustus meldden de introgangers zich bij het oranje kraampje van Nederlands. Sommigen waren stipt op tijd en anderen kwamen op de valreep nog binnen. Van verlegen stilzwijgen was absoluut geen sprake. Vanaf het eerste moment moesten we allitererende bijnamen verzinnen voor onszelf, persoonlijke feitjes op WC-papier schrijven en bij elkaar op schoot gaan zitten. Dat laatste leverde nogal wat hilartiteit op. Misschien herinneren sommigen zich nog Bezige Bas op de schoot van Naïeve Naomi…

Vanaf het eerste moment stonden onze lieve intro-ouders voor ons klaar om te kletsen, te feesten en spelletjes te spelen en soms ook om heel hard met en om ons(?) te lachen. De een was nét iets te fanatiek met balspelen, de ander met tequila drinken(?). Ach, ieder zo zijn ding. Ook de introkindjes hebben bijzondere kanten van zichzelf laten zien. Zoals stroopwafeletende recordbrekende Anke of de altijd bellende Bas, Fien die maar pannenkoeken bleef eten of Sofie die de hele avond, nacht en ochtend doorging met feesten en Big Macs uitdelen (oké, dat laatste is eigenlijk maar één keer gebeurd)..

Tot slot nog een paar absolute hoogtepunten die het vermelden meer dan waard zijn. Het originele Ik hou van Holland-spel, toen iedereen nog vol fanatisme en goede moed wilde winnen. De griezelige spooktocht (met speciale credits voor de doodenge Thérèse), die op het ene groepje net wat meer indruk achterliet dan op het andere… En natuurlijk PC Onthooft, waarbij Reinaert de Vos uiteindelijk werd ontmaskerd als de moordenaar van PC Hooft. Zijn motief was het herwinnen van het hart van Mariken van Nimwegen.

Al met al was het één dolle bedoening waar iedereen van genoten heeft. Samen kletsend, feestend en opdrachten vervullend de dagen volmaken: het is een leven op zich, zo’n intro.

Door: een introganger

Studiereis 2017: Edinburgh

Onze collega’s Alan Moss, Paul Hulsenboom en Lieke Verheijen vergezelden onze studenten afgelopen studiereis naar Edinburgh.

v.l.n.r. Alan Moss, Lieke Verheijen en Paul Hulsenboom op Greyfriars Kirkyard

 Alan Moss

De cirkel is rond. In 2009 ging ik als eerstejaars Nederlands op studiereis naar Schotland, dit jaar mocht ik mee als begeleider. ‘Begeleiding’ was overigens bar weinig nodig. Dankzij de goede zorgen en organisatie van de SVN liep de reis naar Schotland op rolletjes. Edinburgh klinkt voor het thuisfront misschien als een vreemde reisbestemming voor een studiereis van de afdeling Nederlandse taal en cultuur, maar wie die stad kent, weet dat je op iedere straathoek wel een monument, geboortehuis of favoriete pub van een beroemde Schotse schrijver aantreft. UNESCO gaf het niet voor niets de eretitel City of Literature. Hoewel ik de literaire speurtocht en de verschillende museabezoekjes erg interessant vond, was het als begeleider misschien wel het leukste om de studenten in een losse, informele sfeer te leren kennen. De kroegentocht was daar absoluut de beste gelegenheid voor. Ook dat hoort immers bij Edinburghs cultuur: whisky is niet voor niets het beroemdste en populairste Schotse exportproduct. Om de avond maar keurig even samen te vatten: het was erg gezellig. Het was alleen niet erg handig om de ochtend na die zware kroegentocht een bezoek aan de camera obscura en het museum van optische illusies in te plannen. Toch nog een puntje van kritiek.

Paul Hulsenboom

Edinburgh: stad van zandsteen, van literatuur, van geesten en verhalen! Stad ook van doedelzakken, van tweed en whisky en, voor de SVN, van felle concurrentie. Ter lering en vermaak had de reiscommissie tot tweemaal toe een competitie voorbereid, waarbij de intellectuele en creatieve vermogens van zowel studenten als begeleiders tot het uiterste op de proef werden gesteld. De eerste dag begon meteen met een uitdagende speurtocht, d.w.z. een wandeltocht-met-vragen-en-opdrachten door de stad, die de commissie op prijzenswaardige wijze in elkaar had gedraaid. En dus beantwoordden de groepjes studenten (met her en der een begeleider) allerhande vragen over monumenten, standbeelden en wat dies meer zij en maakten ze de gekste foto’s, terwijl ze zowat de hele oude stad doorkruisten. Over met je neus in de boter die leerzame lol heet vallen gesproken. Minder leerzaam, maar des te lolliger, was de zogenaamde Crazy 88, waarbij tijdens de kroegentocht onder meer polonaises moesten worden gelopen, vreemdelingen moesten worden gekust en op de bar moest worden gedanst. Alle lof ook hier voor de organisatie, maar tevens voor de studenten, die er ondanks alle gekkigheid voor zorgden dat de kroeg in kwestie bijzonder blij was met onze aanwezigheid – temeer daar de meesten van ons later op de avond weer terugkwamen voor nog meer lol.

Lieke Verheijen

Sinds de aankondiging van de Brexit stond Edinburgh prominent op mijn stedentripverlanglijstje. Associaties die ik met Schotland had vóór de studiereis: haggis, whisky en doedelzakken. Edinburgh stelde op deze drie punten niet teleur: we werden geconfronteerd met haggisburgers en dito pizza, een uitgebreide whiskyproeverij en een straatartiest wiens traditionele blaasmuziek niet te ontwijken was in de historische stad. Maar naast deze clichés bezorgde Edinburgh ook verrassingen. Qua eten genoot ik van heerlijke hamburgers (zonder ingewanden), culinaire doch zeer betaalbare hoogstandjes bij Jamies' Italian (jazeker, van de bekende Britse tv-chef) en verrukkelijk gebak bij The Elephant House (waar mevrouw Rowling haar eerste bestseller schreef). Qua drank bleken de Schotten tevens meer variatie te bieden, getuige de cocktails, biertjes en shotjes die mijn reisgenoten ’s avonds nuttigden. En qua muzikale omlijsting zal de Braziliaanse bar met Spaanstalige muziek me positief bijblijven. Edinburgh was genieten geblazen, zowel cultureel als wat betreft natuur, met talloze topmusea en twee heuvels die een prachtig uitzicht over de stad boden. Natuurlijk mocht bij een studiereis het educatieve element niet ontbreken: het gastcollege op Edinburgh University was gelukkig geen saai ‘moetje’, maar een interessant verhaal over de Schotse taal. Wat ik heb overgehouden aan de studiereis: veel souvenirtjes (o.a. Scotland the Text: You Can Take My Phone, But You'll Never Take My Freedom! – a Hilarious History Book), veel vakantiekiekjes (waaronder de nodige selfies), veel fijne herinneringen (met gezellige jongelui die ik nog niet/nauwelijks kende)... en weer een land onthuld op m’n Europese kraskaart.
groepsfoto studenten en medewerkers studiereis 2017 in Edinburgh

 

Nederlands in de klas

Overal in de samenleving bestaat een grote behoefte aan kritische taalprofessionals, grondige lezers en overtuigende schrijvers, die weten hoe ze hun wetenschappelijke inzichten in kunnen zetten. En dat is precies waar de studie Nederlandse Taal en Cultuur voor opleidt. Deze studie houdt dus veel meer in dan veelgehoorde opvattingen als ‘Nederlands, dat spreek je toch al?’ of ‘Ik heb echt geen zin in de hele dag grammatica en tekstverklaren’ doen vermoeden.

Studenten van vijf opleidingen Nederlands komen daar graag in de klas over vertellen op middelbare scholen. Niet alleen over hun enthousiasme voor de studie zelf, maar ook over de mogelijkheden die je na de bacheloropleiding hebt. Dat je bijvoorbeeld tekstschrijver kunt worden, of communicatieadviseur. Journalist, boekredacteur of persvoorlichter. Of TV-presentator (Matthijs van Nieuwkerk), politicus (Renske Leijten), cabaretier (Brigitte Kaandorp, Freek de Jonge, Erik van Muiswinkel), dichter (Ellen Deckwitz), schrijver (René Appel, Thomas Heerma van Voss) of journalist (Thomas de Veen, Nina Polak). En dat je na het afronden van je master ook nog kunt doorstromen naar de lerarenopleiding Nederlands. Zodat je de passie voor het vak kunt overbrengen op scholieren.

Voor meer informatie en het aanvraagformulier: www.nederlandsindeklas.nl.

Medewerkende opleidingen:




 

Onderschrift kopfoto:
Deze foto is gemaakt met docent Nederlands Arnoud Kuijpers en zijn leerlingen op het Candea College in Duiven.

Student Vincent Rutten studeerde in Ottawa

Student Vincent Rutten doet verslag van vier maanden studeren in Ottawa, Canada..

Terwijl het vuurwerk nog nauwelijks afgekoeld op straat lag in ons koude kikkerlandje heb ik een trans-Atlantische vlucht genomen om nog veel koudere regionen te bezoeken! Bijna vier maanden lang heb ik in Canada bij temperaturen onder het vriespunt mogen proeven van het Noord-Amerikaanse studentenleven. Zou ik weer terug willen, ondanks metershoge sneeuw, gure winden en bevroren tenen? Ja!

Ik starend naar iets buiten beeld bij daglicht: Hewitt’s Diary Bar schijnt heel erg lekker ijs te hebben! Ik heb het helaas niet geproefd…

 

“Student Vincent Rutten studeerde in Ottawa” verder lezen

Studiekeuzecheck op 13 juni

Voor studenten die zich hebben ingeschreven voor de bachelor Nederlandse Taal en Cultuur vindt er op 13 juni een studiekeuzecheck plaats voor degenen die de eerste studiekeuzecheck gemist hebben.

Voor meer informatie over de studiekeuzecheck, klik hier.

Fenne in Sheffield: cultuursnuiven, studeren en Nederlandse les geven

Drie maanden geleden stapte ik op het vliegtuig naar Manchester, om daar de trein naar Sheffield te nemen en aan dit buitenlandavontuur te beginnen. Het is heel raar hoe de tijd hier verstrijkt: aan de ene kant voelt het alsof dat moment al een jaar geleden is, door alle toffe dingen die ik hier al heb gedaan, maar aan de andere kant herinner ik me de zenuwen nog alsof het gisteren was.

 

New College in Oxford

Ik geef toe dat ik best een anglofiel ben, dus de keuze om naar Engeland te gaan was dan ook snel gemaakt. Ik wilde heel graag ervaren hoe het is om hier langere tijd te zijn en om dit land, dat zo’n rijke cultuur kent, beter te leren kennen. En dat ben ik zeker aan het doen! Sinds ik hier ben is er nog maar één weekend geweest waarin ik niet weg ben geweest. Er worden hier vanuit de universiteit veel dagtrips naar allerlei steden georganiseerd en als internationals maken mijn vrienden en ik daar graag gebruik van. Zo ben ik naar Oxford en Cambridge geweest en heb ik geproefd hoe het is om daar te studeren, heb ik Stonehenge gezien, naar Beatles impersonators geluisterd in Liverpool, kastelen en bergen bezocht in Wales en een ondergrondse spooktocht gedaan in Edinburgh.

Naast al dat cultuursnuiven “Fenne in Sheffield: cultuursnuiven, studeren en Nederlandse les geven” verder lezen

Zomers studeren in het zuiden – Lauren in Murcia

Spanje, het land van de sangria, de castagnetten, de zon, de zee, het stierenvechten, de tapas, de flamenco-dans, en ach, wat niet allemaal nog meer… Maar voor mij is Spanje net ietsje meer dan dat geworden in de afgelopen drie maanden. Spanje is namelijk ook het land om te studeren, het land van chagrijnig kijkende, maar uiterst vriendelijke en behulpzame mensen, het land waar werkelijk ieder feestje gevierd wordt, het land van vreemde werktijden. Het is een land op slechts tweeduizend kilometer van Nederland, maar ver buiten je comfort zone.

Fiestas de Primavera – fontein

Hoewel Spanje gewoon in Europa ligt, het binnen de Europese Unie zit, het door slechts twee landen wordt gescheiden van Nederland en het absoluut geen onderontwikkeld land is, verschilt het toch aanzienlijk van Nederland – het koude kikkerlandje dat ik al mijn hele leven gewend ben.

Als Nederlander ben je snel geneigd om aan te nemen dat Engels dé wereldtaal van het moment is endat – zeker in Europa – men de basis van het Engels wel beheerst om rond te komen in onze globaliserende samenleving. Niet dus. Hier in Spanje spreekt bijna niemand Engels. Ik woon in een appartementencomplex op de campus, grotendeels gevuld door internationale studenten die een tijdelijke woning nodig hebben. Ik werd geïnstrueerd om op mijn eerste dag bij aankomst de opziener te bellen, die mij mijn sleutel zou komen brengen. Helaas verstond de beste man geen woord van mijn verhaal. Zelfs een simpele ‘Hello, I would like to have my key’ had net zo goed Chinees kunnen zijn voor hem. Ook na een rondvraag bleek dat geen van de mensen in mijn omgeving het Engels goed genoeg beheerste om te begrijpen dat ik wat hulp nodig had. Afijn, uiteindelijk is het allemaal goed afgelopen, maar dit voorval is geen uitzondering op de regel. In winkels, bij de dokter, op het terras, ik kom weinig mensen tegen die met mij een zinnig gesprek kunnen voeren in het Engels. Maar goed, eigenlijk mag ik niet klagen. Ik ben hier immers naartoe gekomen om Spaans te leren spreken en op deze manier word ik er wel toe gedwongen te oefenen.

Lauren bij de universiteit  UCAM (Universidad Católica San Antonio de Murcia)

Om mij te kunnen focussen op mijn Spaanse lessen, heb ik besloten het mezelf makkelijk te maken op de universiteit door Engelstalige vakken te nemen bij de studie Lenguas Modernas (Moderne Talen). Ik heb twee eerstejaarsvakken, één tweedejaars- en één derdejaarsvak, die voornamelijk gaan over internationale en interculturele communicatie. Twee vakken zijn toegespitst op de Engelse cultuur. Het vreemde is voor mij dat – vooral bij de eerstejaarsvakken – nog veel aandacht wordt besteed aan het leren van het Engels. “Zomers studeren in het zuiden – Lauren in Murcia” verder lezen